Προτείνει το βιβλιοπωλείο Μανιφέστο

Ένα κείμενο εσωτερικό, που το διακρίνει μελαγχολία βαθιά και λυτρωτική.“Ο Ανήφορος”, ανέκδοτο μέχρι πρότινος έργο του οικουμενικού συγγραφέα και στοχαστή  Νίκου Καζαντζάκη, του πιο πολυμεταφρασμένου Νεοέλληνα συγγραφέα.

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

Στα μέσα της δεκαετίας του ’40, αμέσως μετά τον Ζορμπά, ο Καζαντζάκης γράφει τον Ανήφορο.

Η δράση του εκτυλίσσεται αμέσως μετά τον πόλεμο, σε Κρήτη και Αγγλία.
Ο Κοσμάς, έπειτα από απουσία είκοσι χρόνων και την ενεργή συμμετοχή του στον πόλεμο, επιστρέφει στην πατρίδα του, το Μεγάλο Κάστρο, μαζί με την Εβραία γυναίκα του, τη Νοεμή, η οποία κουβαλάει την πανανθρώπινη μνήμη του Ολοκαυτώματος, και μαζί της την ερώτηση για την αξία της ζωής.

Έχουν περάσει μόλις μερικές μέρες από τον θάνατο του πατέρα του κι η Κρήτη μετράει τις πληγές της αναβιώνοντας προσωπικές ιστορίες θάρρους και πόνου.

Ο άνθρωπος που βγαίνει από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι ένας άνθρωπος που δεν μπορεί να στοχαστεί, ένας άνθρωπος που δεν έχει σωθεί, που κινδυνεύει, και ο Κοσμάς μεταβαίνει στη μεταπολεμική Αγγλία για να τον σώσει.
Το προσωπικό κόστος της επιλογής του είναι τεράστιο.
Όμως αυτό είναι το χρέος, αυτός είναι ο ανήφορος που όλοι πρέπει να διαβούμε.

Ο Ανήφορος, είναι ένα κλασικό έργο που θέτει ερωτήματα που διαρκώς κατατρέχουν τον άνθρωπο, δεν αποτελεί απλώς μια πολύ μεγάλη λογοτεχνική στιγμή για τη χώρα μας αλλά και ένα πολιτιστικό γεγονός.

Απόσπασμα:
«Δε με νοιάζει ο θάνατος», συλλογίζουνταν, «με νοιάζει η φθορά, αυτή εξευτελίζει τον άνθρωπο. Αυτήν πρέπει να νικήσω…» Είχε γεράσει η πολιτεία της παιδικής του ηλικίας και της νιότης, θρύβουνταν κι αυτή, άρχιζε να γίνεται κουρνιαχτός και να σκορπίζεται στον άνεμο. Μπορούσε άλλη πολιτεία να χτιστεί αποπάνω της μα δε θα ’ταν η δική του, θα ξαναγέμιζαν πάλι οι δρόμοι με νέους μα δε θα ’ταν η δική του νιότη… «Αγαπημένο Κάστρο», μουρμούριζε κοιτάζοντάς το με τρυφερότητα, «γεράσαμε…» 

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:

Ο Νίκος Καζαντζάκης γεννήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1883 στο Ηράκλειο της τουρκοκρατούμενης τότε Κρήτης, Παρασκευή, ημέρα των ψυχών. Για δικηγόρο τον προόριζε ο πατέρας του, ο καπετάν Μιχάλης, αφού πρώτα τον μύησε στην αγάπη και στο δέος της λευτεριάς.

Στα Γράμματα εμφανίστηκε με δοκίμια και άλλα κείμενα το 1906, έτος αποφοίτησής του (με άριστα) από τη Νομική Σχολή τού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ο πρώτος του γάμος, με τη Γαλάτεια Αλεξίου, έρωτας των νεανικών του χρόνων, κατέληξε σε διάσταση και διαζύγιο. Την ευτυχία βρήκε ο Καζαντζάκης στη δεύτερη σύζυγό του Ελένη, το γένος Σαμίου.

Ο Καζαντζάκης ταξίδεψε πολύ στην Ελλάδα για να γνωρίσει τη συνείδηση της γης και της φυλής μας, όπως έλεγε ο ίδιος. Βρέθηκε και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, καθώς και σε τόπους της Ανατολής. Με την Κύπρο, την οποίαν επισκέφθηκε με την Ελένη, συνδέθηκε ιδιαίτερα και τάχθηκε σταθερά υπέρ των αγώνων της για ελευθερία.

Παρά το γεγονός ότι ήταν ένας ασκητής ο Νίκος Καζαντζάκης αναμίχθηκε και στα κοινά. Το 1945 και για 40 ημέρες διετέλεσε Υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου, αλλά παραιτήθηκε, κυρίως μη αντέχοντας τα αιτήματα για ρουσφέτια. Το 1947-48 διετέλεσε τμηματάρχης της UNESCO στο Παρίσι, από όπου και πάλι παραιτήθηκε –και ας ήταν σπουδαία εκείνη η θέση– για να μπορέσει απερίσπαστα να επιδοθεί στην αγνή και αφιλόκερδη πνευματική δουλειά.

Βασικός άξονας των καζαντζακικών έργων είναι η εσωτερική ελευθερία και αξιοπρέπεια του ανθρώπου, η κοινωνική δικαιοσύνη, η τόλμη, όπως εκφράζεται στον φιλοσοφικό του όρο Η Κρητική Ματιά: να κοιτάζεις άφοβα τον φόβο, να ζεις τη ζωή των θνητών και να συμπεριφέρεσαι σαν να είσαι αθάνατος, να αγωνίζεσαι για την καταξίωση της ψυχής, μιας ψυχής διαρκώς πεινασμένης και ανικανοποίητης, που κατατρώγει τη σάρκα και οδηγεί σε πνευματική υπέρβαση και λύτρωση.

Για την ακέραιη και άφοβη παρουσία του ο μεγάλος Κρητικός καταπολεμήθηκε και από την Πολιτεία και από την Εκκλησία, που με τις παρεμβάσεις τους ματαίωσαν τη σίγουρη απονομή σ’ αυτόν του Βραβείου Νόμπελ. Τη δεκαετία του ‘50 η Εκκλησία της Ελλάδος άρχισε διαδικασία αφορισμού του, αλλά δεν τόλμησε να προχωρήσει στην πράξη. Το Βατικανό το 1954 ανέγραψε το μυθιστόρημά του Ο Τελευταίος Πειρασμός στον Κατάλογο Απαγορευμένων Βιβλίων.

Ο Νίκος Καζαντζάκης ασχολήθηκε με όλα τα είδη τού λόγου: ποίηση, θέατρο, φιλοσοφία, ταξιδιωτική αφήγηση, μυθιστόρημα. Έκανε, επίσης, πολλές μεταφράσεις και διασκεύασε στα ελληνικά μεγάλο αριθμό παιδικών βιβλίων. Μυθιστορήματά του έγιναν πολυβραβευμένες ταινίες, όπως ο Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά, που σκηνοθέτησε ο Μιχάλης Κακογιάννης, με πρωταγωνιστές τον Άντονυ Κουίν και την Ειρήνη Παπά, και Ο Τελευταίος Πειρασμός, που σκηνοθέτησε ο Μάρτιν Σκορσέζε.

Κατά το ταξίδι της επιστροφής του από την Κίνα, εισήχθη στην Πανεπιστημιακή Κλινική του Φράιμπουργκ της Γερμανίας, όπου πέθανε στις 26 Οκτωβρίου 1957. Νεκρός μεταφέρθηκε στην Αθήνα και μετά στην Κρήτη. Τάφηκε στην Τάπια Μαρτινέγκο, πάνω στα βενετσιάνικα τείχη του Ηρακλείου.

Στον τάφο του, που είναι παγκόσμιο πνευματικό προσκύνημα, έχει τοποθετηθεί το επιτύμβιο που εκείνος ζήτησε:
Δε φοβούμαι τίποτα.
Δεν ελπίζω τίποτα.
Είμαι λέφτερος.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να μπείτε στον ιστότοπο του βιβλιοπωλείου.

Το άρθρο Ο Ανήφορος εμφανίστηκε πρώτα στο Justlina blog.

Προτείνει το βιβλιοπωλείο Μανιφέστο

Αν και βιβλία που έχουν έντονο διδακτικό χαρακτήρα δεν είναι στις επιλογές μας, όταν πιάσετε στα χέρια σας το «Προσπάθησε» του Kobi Yamada, θα αντιληφθείτε γιατί σας το προτείνουμε. Ένα βιβλίο ενθαρρυντικό που απευθύνεται τόσο σε παιδιά όσο και σε μεγάλους.

“Προσπάθησε” … λίγα λόγια για το βιβλίο

Μια ιστορία για κάποιον που είχε αμφιβολίες και ανησυχούσε ότι τίποτα δεν ήταν αρκετά καλό τη στιγμή που ξεκινούσε να το κάνει. Είναι μια ιστορία για όλους όσοι βίωσαν τον πόνο της προσπάθειας, που δεν ευοδώθηκε όπως την είχαν οραματιστεί.
Είναι μια ιστορία για τον καθένα από μας. Γιατί, σε κάποιο σημείο στη διαδρομή της ζωής μας, όλοι θα αποτύχουμε. Η αποτυχία μπορεί να φέρει μεγάλη απογοήτευση, μπορεί ακόμα και να μας ραγίσει την καρδιά, αλλά η ιστορία δεν τελειώνει εκεί. Γιατί η αποτυχία έχει πολλά να προσφέρει.
Είναι ένα απαραίτητο βήμα στη γνώση, στην ανάπτυξη, στη βελτίωση. Μπορεί να μας δείξει πόσο πολύ θέλουμε κάτι και πόσο αποφασισμένοι είμαστε να δουλέψουμε σκληρά γι’ αυτό. Μας προκαλεί να είμαστε γενναίοι, να δίνουμε την ψυχή μας και να προσπαθούμε ξανά και ξανά. Και, ναι, θα υπάρξουν φορές που θα αμφισβητήσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό. Ίσως να θελήσουμε να τα παρατήσουμε. Αλλά εάν έχουμε πίστη και επιμονή, μπορούμε να κάνουμε θαυμαστά πράγματα.

Η εικονογράφος Elise Hurst έχει προσθέσει την δική της καλλιτεχνική πινελιά δίνοντας στο βιβλίο μια ιδιαίτερη αισθητική.

Προτείνουμε ανεπιφύλακτα και τα υπόλοιπα βιβλία του Kobi Yamada : «Τι μπορείς να κάνεις με μια ιδέα», «Τι μπορείς να κάνεις με ένα πρόβλημα», «Τι μπορείς να κάνεις με μια ευκαιρία» «Επειδή είχα δάσκαλο», «Ίσως», “Τί είναι ενθουσιασμός”.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Kobi Yamada είναι ο δημιουργός πολλών εμπνευσμένων βιβλίων και ιδεών για δώρο, ένας από τους συγγραφείς με τα πιο ευυπόληπτα βιβλία των New York Times και πρόεδρος της Compendium. Ζει ευτυχισμένος µε τον έρωτα της ζωής του και τα δύο διασκεδαστικά παιδιά τους στη γη του σολοµού (στον Βορειοδυτικό Ειρηνικό), όπου μπορεί να ελπίζει, να ονειρεύεται, ακόμη και να αποτυγχάνει. Θεωρεί ότι απλώς θα μπορούσε να είναι ο πιο τυχερός άνθρωπος στον πλανήτη.

Λίγα λόγια για την εικονογράφο

Η Elise Hurst καλλιτέχνιδα, εικονογράφος και συγγραφέας κυρίως παιδικών βιβλίων. Ζει σε ένα σπίτι γεμάτο βιβλία και πίνακες. Από το στούντιό της, όπου μολύβια και μπογιές είναι σκορπισμένα παντού, ζωντανεύουν λέξεις μαγικές. Όπως στη Νάρνια ή στον κόσμο της Beatrix Poter, φίλοι της είναι κουνέλια και αρκούδες, τίγρεις και λιοντάρια, και όλα έχουν μια ιστορία να μοιραστούν.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να μπείτε στον ιστότοπο του βιβλιοπωλείου.

Το άρθρο Προσπάθησε εμφανίστηκε πρώτα στο Justlina blog.

Προτείνει το βιβλιοπωλείο Μανιφέστο

Δεν ξέρω εσείς, αλλά εγώ έχω ταυτίσει το καλοκαίρι με αστυνομικά μυθιστορήματα. Ίσως γιατί έχοντας περισσότερο ελεύθερο χρόνο  μπορείς να διαβάσεις μονορούφι ένα βιβλίο στο οποίο κορυφώνεται η αγωνία για την εξέλιξη της υπόθεσης. Το νέο βιβλίο του Michel Bussi «Χρόνος Δολοφόνος» είναι ένα τέτοιο μυθιστόρημα.

Λίγα λόγια για την υπόθεση του βιβλίου “Χρόνος Δολοφόνος”

27 χρόνια πριν έθαψε το παρελθόν της. Τώρα κάποιος προσπαθεί να θάψει την αλήθεια…
Το καλοκαίρι του 1989 η δεκαπεντάχρονη Κλοτίλντ κάνει διακοπές με την οικογένειά της στην Κορσική. Σε έναν δρόμο όλο απότομες στροφές το αυτοκίνητό τους βγαίνει από την πορεία του και πέφτει σε γκρεμό. Επιζεί μόνο η Κλοτίλντ.
Είκοσι εφτά χρόνια αργότερα, το καλοκαίρι του 2016, η Κλοτίλντ επισκέπτεται πάλι την Κορσική μαζί με τον άντρα της και την έφηβη κόρη της. Πιστεύει πως το ταξίδι αυτό θα είναι ένας τρόπος να λυτρωθεί από το παρελθόν και να χτίσει μια γέφυρα επικοινωνίας με την κόρη της.
Να όμως που στο ίδιο ακριβώς μέρος όπου είχε περάσει εκείνο το καλοκαίρι η Κλοτίλντ λαμβάνει ένα γράμμα. Από τη μητέρα της. Που αποκλείεται να είναι ζωντανή. Καθώς ξυπνούν μέσα της εικόνες από το παρελθόν, η Κλοτίλντ αρχίζει να αμφισβητεί τη μνήμη της. Τόσα χρόνια ήταν βέβαιη ότι είχε δει τον πατέρα, τη μητέρα και τον αδελφό της νεκρούς.

Τότε ποιος της έστειλε το γράμμα; Και γιατί;

«…Τον γουστάρω περισσότερο από τη μαμά τον μπαμπά μου. Ίσως επειδή κι αυτός με γουστάρει. Ίσως επειδή δεν έχει πει ποτέ κακή κουβέντα για το ντύσιμό μου της γκόθικ Λίντια. Ίσως επειδή του αρέσουν τα μαύρα ρούχα μου, πιθανόν επειδή του θυμίζουν τις Κορσικανές.

Η σύγκριση όμως σταματάει εδώ. Το μαύρο για τις γριές Κορσικανές είναι το ένδυμα της υποταγής. Για μένα είναι το ένδυμα της εξέγερσης…» (Απόσπασμα)

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Μισέλ Μπυσσί γεννήθηκε το 1965 στη Νορμανδία. Είναι πολιτικός αναλυτής και καθηγητής γεωγραφίας στο Πανεπιστήμιο της Ρουέν. Θεωρείται σήμερα ένας από τους πιο πολυδιαβασμένους Γάλλους συγγραφείς αστυνομικών μυθιστορημάτων. Τα βιβλία του, που δίνουν μια αφορμή αναστοχασμού γύρω από τα διακυβεύματα της σύγχρονης εποχής, έχουν αποσπάσει πολυάριθμα λογοτεχνικά βραβεία, έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από τριάντα γλώσσες και έχουν μεταφερθεί στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο. Από τις Εκδόσεις Πατάκη κυκλοφορούν τα μυθιστορήματά του “Η μαμά έχει άδικο” (μτφρ. Γιάννης Στρίγκος, 2017) που έχει μεταφερθεί με μεγάλη επιτυχία στην τηλεόραση, “Άγρια όνειρα θα ’βλεπα” (μτφρ. Μυρτώ Καλοφωλιά, 2021) και “Τίποτα δε σε σβήνει” (2022, μτφρ. Σταύρος Παπασταύρου). Ο Μισέλ Μπυσσί, από τους πιο αγαπημένους συγγραφείς της Γαλλίας, στις καθηλωτικές ιστορίες του συνδυάζει την ψυχική ένταση με την ακρίβεια της συναισθηματικής περιγραφής.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο “Χρόνος Δολοφόνος” μπορείτε να βρείτε στον ιστότοπο του βιβλιοπωλείου.

Το άρθρο Χρόνος Δολοφόνος εμφανίστηκε πρώτα στο Justlina blog.

Προτείνει το βιβλιοπωλείο Μανιφέστο

Οι “Ονειροφύλακες” της Αγγελικής Δαρλάση είναι ένα παραμύθι που μοιάζει με τη ζωή. Ένα παραμύθι για παιδιά και μεγάλους, που θέλουν να προσθέτουν στην καθημερινότητα άρωμα και γεύση ονείρου. Σήμερα σας προτείνουμε την επίτομη έκδοση στην οποία συμπεριλαμβάνεται και η δεύτερη περιπέτεια «Οι Ονειροφύλακες και ο φάρος των ονείρων»

Λίγα λόγια για τα βιβλία

Βιβλίο πρώτο:

Άραγε υπάρχει κανείς, σε έναν άλλο χώρο και χρόνο, που φυλάει τα όνειρά μας; Μπορεί… 

Μπορεί σε μια χώρα πολύ μακρινή, πέρα από τα όρια του κόσμου που ξέρουμε, χαμένη στα βάθη του μυαλού και ξεχασμένη στην απεραντοσύνη της καρδιάς, χώρα που κανένας χάρτης δεν τη σημειώνει, να υπάρχουν… ονειροφύλακες. Ονειροφύλακες με μεγάλα και δυνατά, γυάλινα φτερά, για να ταξιδεύουν τα όνειρά μας ψηλά σε ονειρόδρομους μαγικούς.

 Στη Χώρα των Ονειροφυλάκων γεννιέται κι η Έρση, που το όνομά της σημαίνει δροσοσταλίδα. Η Έρση όμως γεννιέται αδύναμη κι έχει μικρά κι ασθενικά φτερά. Θα καταφέρει να επιβιώσει; Μήπως κάποιο παιδί στις Χώρες των Ανθρώπων μείνει δίχως όνειρα εξαιτίας της “αδυναμίας” της;

Βιβλίο δεύτερο :

Μια πυκνή σκοτεινιά, πιο μαύρη κι από τους ίσκιους, σκεπάζει τη Χώρα των Ονειροφυλάκων.
Η Ονειροπαγίδα, το δίχτυ προστασίας της χώρας, σφίγγει ανεξέλεγκτα για να την προστατεύσει από αόρατους εχθρούς που την πολιορκούν – οι φήμες λένε πως επέστρεψαν οι Ονειροκτόνοι, οι περισσότεροι το αρνούνται και ρίχνουν το φταίξιμο στους άλλους, στους διαφορετικούς.
Κι όμως… τα όνειρα μοιάζουν ν’ αργοπεθαίνουν, οι Ονειροφύλακες μετρούν αποτυχημένες πτήσεις στο Ονειροδρόμιο κι η παλιά προκατάληψη που χωρίζει τη χώρα σε “ικανούς” και “κατώτερους” παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Κι οι ήρωές μας μοιάζει να μην έχουν άλλη επιλογή παρά να αγωνιστούν ενάντια στον Φόβο και σε ό,τι σκοτώνει τα όνειρα.

«Οι Ονειροφύλακες» έχουν τιμηθεί με το Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα

Γεννήθηκε το 1973 στην Αθήνα, όπου μεγάλωσε και ζει με τον άντρα και τους δυο γιους τους. Έκανε μεταπτυχιακά σε Σπουδές Παράστασης στο Λονδίνο και Θεατρικές Σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και παρακολούθησε μαθήματα συγγραφής σε Ελλάδα και Αγγλία. Από το 1998 σκηνοθετεί για το θέατρο (ιδιαίτερα παραστάσεις devised theatre), μουσικές συναυλίες και είναι από τα ιδρυτικά μέλη της “Ομάδας Θεάματος Η Άλλη Πλευρά” και της ανεξάρτητης δισκογραφικής εταιρείας “Puzzlemusik”. Έχει κάνει θεατρικές μεταφράσεις κι έχει επιμεληθεί τη δραματουργική σύνθεση αρκετών παραστάσεων. Το 2000 βραβεύτηκε με το Β΄ βραβείο για νέους θεατρικούς συγγραφείς (Γ.Γ.Ν.Γ. – Θέατρο του Νότου). Το μυθιστόρημά της για παιδιά “Ονειροφύλακες” τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας το 2005 και το “Τότε που κρύψαμε έναν άγγελο” με το “Βραβείο Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου” το 2010. Το βιβλίο της “Το παλιόπαιδο” (2014) πήρε Βραβείο σε εικονογράφο και συγγραφέα βιβλίου με πολύχρωμη εικονογράφηση για την εικονογράφηση και για το κείμενο, από τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Ασχολείται με το θέατρο στην εκπαίδευση διδάσκοντας Θεατρική Αγωγή και Στοιχεία Θεατρολογίας στην πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να μπείτε στον ιστότοπο του βιβλιοπωλείου.

Το άρθρο Οι Ονειροφύλακες εμφανίστηκε πρώτα στο Justlina blog.

 “Το όνειρο της Ζέλμα” ένα μυθιστόρημα “γλυκό”, παρηγορητικό σαν παραμύθι στο οποίο μπορούμε να καταφεύγουμε όποτε χρειαζόμαστε κάτι τονωτικό και όχι μόνο.

Λίγα λόγια για την υπόθεση του βιβλίου

Αφηγήτρια της ιστορίας είναι η Λουίζε, η εγγονή της Ζέλμα, η οποία μεγαλώνει σε ένα χωριό στην επαρχία της Γερμανίας. Μαθαίνουμε λοιπόν από την Λουίζε ότι είναι πολύ δεμένη με την γιαγιά της, ο πατέρας της λείπει συνεχώς σε ταξίδια, η μητέρα της έχει δεσμό με τον παγωτατζή, Οι άνθρωποι του χωριού που σχετίζονται με την οικογένεια της ηρωίδας είναι ο Οπτικός, που ακούει τις εσωτερικές φωνές του, η Έλσμπετ μια προληπτική θεία με τα βοτάνια και τις δεισιδαιμονίες της, η καταθλιπτική  Μαρλίζ, ο παιδικός φίλος της Λουίζε ο Μάρτιν με τον βίαιο και αλκοολικό πατέρα, ο βουδιστής μοναχός Φρέντερικ.

Τρεις φορές ένα οκάπι, σπάνιο ζώο με πόδια ασπρόμαυρα σαν της ζέβρας και κορμί καμηλοπάρδαλης, εμφανίστηκε στα όνειρα της Ζέλμα και κάποιος συγχωριανός της πέθανε. Τώρα που το ονειρεύτηκε ξανά, θα συμβεί πάλι το ίδιο; και τι κάνει κανείς όταν γνωρίζει την τελευταία μέρα της ζωής του;

Η Λουίζε, βλέπει τους ανθρώπους γύρω της να αλλάζουν συμπεριφορά: θαμμένα μυστικά αποκαλύπτονται και αποφάσεις επισπεύδονται. Σε κρίσιμες στιγμές της ζωής της το όνειρο της γιαγιάς θα ωθήσει και τη Λουίζε σε σημαντικές αποφάσεις. 

Η συγγραφέας Μαριάννα Λέκι με αφορμή την βεβαιότητα του θανάτου εστιάζει στις φωτεινές πλευρές της ζωής, το δέσιμο και την αφοσίωση μεταξύ των ανθρώπων, τον έρωτα, τις ομορφιές που μας περιτριγυρίζουν.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα

Η Μαριάνα Λέκι (Mariana Leky) γεννήθηκε τo 1973 στην Κολωνία και σήμερα ζει στο Βερολίνο. Σπούδασε δημοσιογραφία και δημιουργική γραφή στο Πανεπιστήμιο του Χίλντεσχαϊμ. Το 2017 που εκδόθηκε στη Γερμανία “Το Όνειρο της Ζέλμα” (πρωτότυπος τίτλος “Τι μπορείς να δεις από εδώ”) αναδείχθηκε το αγαπημένο βιβλίο της χρονιάς των Γερμανών βιβλιοπωλών και έγινε μπεστ σέλερ. Είναι το πέμπτο βιβλίο της Λέκι κι έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από είκοσι γλώσσες. Η Λέκι έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία: το Allegra Prize (2000), το Lower Saxony Literary advancement award και το Advancement Prize για νέους καλλιτέχνες της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, αλλά και με υποτροφίες και χορηγίες για νέους δημιουργούς.       

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να μπείτε στον ιστότοπο του βιβλιοπωλείου.

Το άρθρο Το όνειρο της Ζέλμα εμφανίστηκε πρώτα στο Justlina blog.

Προτείνει το βιβλιοπωλείο Μανιφέστο

«Θα τα πούμε στο Σύμπαν» ένα νεανικό μυθιστόρημα αναζήτησης ταυτότητας από τον Jack Cheng.

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Ο  Άλεξ Πετρόσκι μεγαλώνει σε μια προβληματική οικογένεια. Έχει πρότυπό του τον δρα Καρλ Σέιγκαν, σπουδαίο αστρονόμο που έστειλε στο μακρινό διάστημα έναν χρυσό δίσκο με ήχους από τον πλανήτη μας, όπως το τραγούδι της φάλαινας, το γέλιο ενός νεογέννητου μωρού, τον χαιρετισμό των ανθρώπων σε 5 γλώσσες, τα εγκεφαλικά κύματα μιας ερωτευμένης γυναίκας και αποσπάσματα από τη μουσική του Μπαχ, του Μπετόβεν και του Τσακ Μπέρι. Ακολουθώντας τα βήματα του ινδάλματός του, λοιπόν ,το μόνο που θέλει ο εντεκάχρονος Άλεξ είναι να στείλει το χρυσό του iPod στο διάστημα. Με τις ηχογραφήσεις του, θα δείξει στα άλλα νοήμονα όντα πώς είναι η ζωή στη Γη· στη δική του Γη. Μπορεί ο μπαμπάς του να έχει πεθάνει από καιρό, η μαμά του να έχει προβλήματα και ο αδερφός του να ζει μακριά, όμως ο Άλεξ δε σταματά να παλεύει με τα μεγάλα ερωτήματα της ζωής: Από πού προέρχομαι; Ποιος βρίσκεται εκεί έξω; Και πάνω απ’ όλα… Πώς να φανώ γενναίος;
Αποφασισμένος να βρει απαντήσεις, ο Άλεξ ξεκινά ένα ασυνήθιστο ταξίδι παρέα με τον σκύλο του. Ο προορισμός του, όμως, αλλάζει διαρκώς. Και οι αστείοι, οι ξεχωριστοί άνθρωποι που συναντά στον δρόμο του δεν μπορούν να τον προετοιμάσουν εξ’ ολοκλήρου για τα μυστικά που θα αποκαλυφθούν· μυστικά που θα κάνουν το σύμπαν του άνω κάτω.

Το βιβλίο απευθύνεται σε νέους 10 ετών και πάνω

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

O Jack Cheng (Τζακ Τσενγκ) γεννήθηκε στη Σαγκάη και μεγάλωσε στο Μίσιγκαν. Έζησε σχεδόν μία δεκαετία στη Νέα Υόρκη, όπου εργάστηκε στον τομέα της τεχνολογίας και της διαφήμισης, και σήμερα πια ζει στο Ντιτρόιτ. Έχει εκδώσει ένα ακόμα βιβλίο, που χρηματοδότησε με crowdfunding μέσω του Kickstarter. Το “Θα τα πούμε στο σύμπαν” είναι το πρώτο του παιδικό βιβλίο.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να μπείτε στον ιστότοπο του βιβλιοπωλείου.

Το άρθρο Θα τα πούμε στο Σύμπαν εμφανίστηκε πρώτα στο Justlina blog.

Προτείνει το βιβλιοπωλείο Μανιφέστο

Το νέο μυθιστόρημα του μετρ της αστυνομικής λογοτεχνίας Γάλλου συγγραφέα Guillaume Musso με τίτλο “Τελευταία Αναγγελία Για Σαν Φρανσίσκο” συνδυάζει την καταιγιστική δράση με σχόλιο πάνω σε φλέγοντα θέματα όπως η δικαιοσύνη, η ηθική, ο συμβιβασμός, το τραύμα, η απώλεια, ο σκοτεινός κόσμος της μαφίας, η υποκρισία της σύγχρονης κοινωνίας.

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

“Τελευταία αναγγελία για Σαν Φρανσίσκο”

Σε μια κατάμεστη αίθουσα αεροδρομίου ένας άντρας και μια γυναίκα πέφτουν ο ένας πάνω στον άλλο. Καθώς σκύβουν να μαζέψουν τα πράγματά τους, παίρνει κατά λάθος ο ένας το κινητό του άλλου. Όταν αντιλαμβάνονται το λάθος τους, τους χωρίζει μια απόσταση 10.000 χιλιομέτρων, καθώς εκείνη έχει ανθοπωλείο στο Παρίσι, κι εκείνος εστιατόριο στο Σαν Φρανσίσκο. Από περιέργεια ο καθένας εξερευνά το τηλέφωνο του άλλου, η αδιακρισία τους όμως τους οδηγεί σε μια αποκάλυψη: τις ζωές τους τις συνδέει ένα μυστικό που το θεωρούσαν για πάντα θαμμένο.

Απόσπασμα :<<… Η Μαντλίν  ήξερε πως σε κάθε άτομο το καλό και το κακό συνυπάρχουν. Και πως κάποιοι άνθρωποι, από επιλογή ή από ανάγκη, εξερευνούν το χειρότερο κομμάτι του εαυτού τους. Εκείνη τη στιγμή αναρωτήθηκε πώς θα είχε μεταμορφωθεί ως προσωπικότητα ο Ντανιέλ αν, αντί να πάρει τον στραβό δρόμο που έχει πάντα τραγικό τέλος, είχε επενδύσει στο φωτεινό κομμάτι του εαυτού του. 

Για δυο τρία δευτερόλεπτα ο χρόνος πάγωσε. Εκείνα τα ευλογημένα δευτερόλεπτα που ήταν και οι δυο δεκαπεντάρηδες. Που χαμογελούσαν ο ένας στον άλλον. Που ο Ντανιέλ δεν είχε σκοτώσει κανέναν. Που εκείνη δεν είχε γίνει ακόμη μπάτσος. Που η Αλίς δεν είχε εξαφανιστεί, Εκείνα τα δυο τρία δευτερόλεπτα που η ζωή ήταν γεμάτη υποσχέσεις.>>

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:

Ο Guillaume Musso είναι ο πιο πολυδιαβασμένος συγγραφέας των τελευταίων χρόνων στη Γαλλία. Γεννήθηκε το 1974 στην Αντίμπ. Στη διάρκεια των σπουδών του άρχισε να γράφει και από τότε δεν σταμάτησε ποτέ. Τα βιβλία του έχουν τεράστια επιτυχία στη Γαλλία, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο – έχουν μεταφραστεί σε 44 γλώσσες και κάποια έχουν διασκευαστεί για τον κινηματογράφο. 

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επισκεφτείτε τον ιστότοπο του βιβλιοπωλείου.

Το άρθρο Τελευταία αναγγελία για Σαν Φρανσίσκο εμφανίστηκε πρώτα στο Justlina blog.

Προτείνει το βιβλιοπωλείο Μανιφέστο

1922-2022 . Φέτος συμπληρώνουν 100 χρόνια από την Μικρασιατική καταστροφή. Αυτή η επέτειος θα σταθεί αφορμή για τη βιβλιοπρόταση αυτής της βδομάδας. “1922 Τα μυστήρια της Σμύρνης” του Θάνου Κονδύλη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Λίγα λόγια για την υπόθεση: 

Σμύρνη, Σεπτέμβριος 1922. Ο δωδεκάχρονος Παναγιώτης εργάζεται σ’ ένα παραλιακό καφενείο. Εκεί συναντάει έναν πελάτη, που του συστήνεται ως «κύριος Χ», ο οποίος του αναθέτει μια αποστολή: Να παραδώσει έναν φάκελο στον στρατηγό Ίππαρχο, που βρίσκεται στο ελληνικό Διοικητήριο της Σμύρνης.

Μια ζεστή βραδιά, ο Παναγιώτης με τον φίλο του, τον Νικόλαο, κάνουν βόλτα στο λιμάνι, όταν βρίσκονται μπροστά σε ένα απροσδόκητο θέαμα. Μια συμμορία έχει δολοφονήσει τον κύριο Χ και τον άντρα που τον συνόδευε. Τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη περισσότερο όταν εμφανίζεται ο στρατηγός Ίππαρχος και δίνει στη συμμορία μια αμοιβή, με αντάλλαγμα δυο βαρυφορτωμένες βαλίτσες. Τότε οι δυο φίλοι αποφασίζουν να διαλευκάνουν το μυστήριο.

Στο μεταξύ, ο ελληνικός στρατός αποχωρεί από τη Σμύρνη, ενώ οι έρευνες των παιδιών θα τους οδηγήσουν στον ίδιο τον στρατηγό. Τότε όμως καταφθάνει και ο τουρκικός στρατός και όλα ανατρέπονται.

ΜΙΑ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗΣ ΜΕ ΦΟΝΤΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΜΥΡΝΗ ΤΟΥ 1922 που απευθύνεται σε αναγνώστες 12 ετών και άνω.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:

Ο Θάνος Κονδύλης γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε αρχαιολογία και ιστορία στην Ελλάδα και την Ιταλία και το 2006 αναγορεύτηκε διδάκτωρ Ιστορίας από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μιλά κυρίως αγγλικά, ιταλικά και γαλλικά, ενώ κέρδισε και διάφορες υποτροφίες για την πραγματοποίηση σπουδών του στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Συνέγραψε επιστημονικές μελέτες, έλαβε μέρος σε επιστημονικά συνέδρια, ενώ τιμήθηκε δυο φορές (1996, 2002) από τη Βουλή των Ελλήνων για το ιστορικό μου έργο σχετικά με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, το οποίο και εκδόθηκε πρόσφατα. Στο παρελθόν διετέλεσε συνεργάτης του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και του Υπουργείου Πολιτισμού. Τον τελευταίο καιρό μοιράζει το χρόνο του ανάμεσα στο Λονδίνο και στην Αθήνα, ενώ πλέον ασχολείται κυρίως με τη δημιουργική γραφή και τη συγγραφή ιστορικών έργων. Έχει συγγράψει με επιτυχία περισσότερα από 40 βιβλία όπως μυθιστορήματα για ενηλίκους, παιδιά και εφήβους, συλλογές διηγημάτων, ιστορικά έργα και δοκίμια. Από τις εκδόσεις Ψυχογιός κυκλοφορεί επίσης το εξαιρετικό εφηβικό μυθιστόρημά του “1821. Το μεγάλο μυστικό”, το οποίο τιμήθηκε με έπαινο συγγραφής από τα Βραβεία Ορθόδοξου Χριστιανικού και Παιδικού Βιβλίου 2021.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να μπείτε στον ιστότοπο του βιβλιοπωλείου.

Το άρθρο 1922 Τα μυστήρια της Σμύρνης εμφανίστηκε πρώτα στο Justlina blog.

Προτείνει το βιβλιοπωλείο Μανιφέστο

“Αυτό είναι το βιβλίο που χρειαζόμαστε τώρα… Διασκεδαστικό και εμψυχωτικό… Αν ο Μπρέγκμαν έχει δίκιο, αυτό το βιβλίο μπορεί να κάνει τον κόσμο ένα πιο καλοσυνάτο μέρος.” Με αυτά τα λόγια υποδέχτηκε η Telegraph την έκδοση του βιβλίου “Ανθρωπότητα , Μια απροσδόκητα αισιόδοξη ιστορία” του Rutger Bregman, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος σε μετάφραση του Μιχάλη Μακρόπουλου.

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Υπάρχει µια πεποίθηση που ενώνει αριστερούς και δεξιούς, ψυχολόγους και φιλοσόφους, συγγραφείς και ιστορικούς. Από τον Μακιαβέλι µέχρι τον Χοµπς και από τον Φρόιντ µέχρι τον Ντόκινς, αυτή η πεποίθηση είναι βαθιά ριζωµένη στη δυτική σκέψη. Οι άνθρωποι, µαθαίνουµε, είναι από τη φύση τους εγωιστές και ιδιοτελείς.

Στην Ανθρωπότητα προτείνεται ένα νέο επιχείρηµα: ότι είναι ρεαλιστικό και συνάµα επαναστατικό να θεωρούµε πως οι άνθρωποι είναι καλοί. Το ένστικτο της συνεργασίας αντί για τον ανταγωνισµό, της εµπιστοσύνης αντί για τη δυσπιστία, έχει µια εξελικτική βάση που φτάνει έως την απαρχή του είδους µας. Το να πιστεύουµε το χειρότερο για τους άλλους δεν επιδρά µόνο στο πώς βλέπουµε τους συνανθρώπους µας, αλλά και στην πολιτική και την οικονοµία.

Ο Rutger Bregman, συγγραφέας πολλών διεθνών best seller, παίρνει µερικές από τις πιο γνωστές µελέτες και τα πιο διάσηµα γεγονότα στον κόσµο και τα επαναπροσδιορίζει, προσφέροντας µια νέα µατιά στα τελευταία 200.000 χρόνια της ανθρώπινης ιστορίας, δείχνοντας μας πώς το να πιστεύουµε στην ανθρώπινη καλοσύνη και τον αλτρουισµό µπορεί να αλλάξει τον τρόπο που σκεφτόµαστε –και να αποτελέσει το θεµέλιο για να αλλάξουµε πραγµατικά την κοινωνία µας.Είναι καιρός για µια νέα άποψη για την ανθρώπινη φύση.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Ρούτγκερ Μπέργκμαν είναι ένας από τους πλέον διακεκριμένους νεαρούς στοχαστές της Ευρώπης. Έχει εκδώσει τέσσερα βιβλία με θέμα την Ιστορία, τη Φιλοσοφία και τα Οικονομικά. Το “Ουτοπία για ρεαλιστές”, που κυκλοφορεί σε 17 χώρες, έγινε μπεστ σέλερ στην Ολλανδία και αποτέλεσε αφετηρία για το κίνημα του βασικού μισθού, που σύντομα έγινε πρωτοσέλιδο στη χώρα. Ο συγγραφέας έχει προταθεί δύο φορές για το Ευρωπαϊκό Βραβείο Δημοσιογραφίας για το έργο του στην ολλανδική εφημερίδα De Correspondent. Άρθρα του εμφανίστηκαν επίσης στην Washington Post και στο BBC.

Μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες στον ιστότοπο του βιβλιοπωλείου.

Το άρθρο Ανθρωπότητα, Μια απροσδόκητα αισιόδοξη ιστορία εμφανίστηκε πρώτα στο Justlina blog.

Προτείνει το βιβλιοπωλείο Μανιφέστο

Το  αριστούργημα της παγκόσμιας λογοτεχνίας “Οι άθλιοι” του Victor Hugo έχει πρόσφατα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Διόπτρα σε διασκευή για παιδιά, την οποία έχει επιμεληθεί ο Μιχάλης Μακρόπουλος.

Γίνεται πολύς λόγος για το αν είναι σωστό να γίνονται διασκευές μεγάλων κλασικών έργων για παιδιά. Γιατί μια πρόχειρη προσέγγιση ενός τέτοιου έργου θα μπορούσε να αποτρέψει τους νέους αναγνώστες να το γνωρίσουν από το πρωτότυπο. Όταν όμως αυτό το εγχείρημα επιχειρείται από έμπειρους, αξιόλογους πολυβραβεβευμένους συντελεστές το αποτέλεσμα είναι ένα ακόμη έργο τέχνης. Ως ένα τέτοιο, νέο έργο τέχνης σας προτείνουμε τη διασκευή των “Αθλίων” του V. Hugo από τον Μ. Μακρόπουλο.

Λίγα λόγια για την υπόθεση του βιβλίου “Οι άθλιοι”:

1796, σκληροί καιροί για τη Γαλλία.

Ένας πεινασμένος νέος άνδρας, ο Γιάννης Αγιάννης, σπάει τη βιτρίνα ενός αρτοπωλείου για να κλέψει ψωμί, με σκοπό να ταΐσει την οικογένειά του που λιμοκτονεί. Η ποινή γι’ αυτή του την κλοπή, πέντε χρόνια στα κάτεργα, μεγαλώνει συνεχώς ύστερα από τις επανειλημμένες προσπάθειές του να δραπετεύσει. Μα έπειτα του δίνεται μια δεύτερη ευκαιρία…
Σώζει ένα κορίτσι, την Κοζέτ, και βρίσκεται στο Παρίσι, στα οδοφράγματα της εξέγερσης του 1832 .

Στο μυθιστόρημα “Οι άθλιοι” ο Βικτόρ Ουγκώ περιγράφει τη ζωή των εξαθλιωμένων κατοίκων του Παρισιού των αρχών του 19ου αιώνα. Μέσα από τις σελίδες του παρελαύνουν οι μορφές των ηρώων που πλέον αποτελούν θρύλους: ο κατάδικος Γιάννης Αγιάννης, ο άσπλαχνος αστυνομικός Ιαβέρης, η μικρή Τιτίκα, ο ρομαντικός Μάριος, ο ηρωικός Γαβριάς, ο κακοποιός Θεναρδιέρος…

Οι Σημειώσεις για το έργο στο τέλος του βιβλίου αποτυπώνουν την ιστορική και κοινωνική πραγματικότητα εκείνης της εποχής. 

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:

Ο Βίκτωρ Ουγκώ (γαλλικά: Victor Marie Vicomte Hugo) (26 Φεβρουαρίου 1802 – 22 Μαΐου 1885) ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος, ποιητής και δραματουργός. Ήταν ο πλέον σημαντικός και προβεβλημένος εκπρόσωπος του κινήματος του γαλλικού ρομαντισμού. Από τα πρώτα χρόνια της εφηβείας του αντιλήφθηκε το λογοτεχνικό του ταλέντο και ξεκίνησε τις μεταφράσεις έργων από τα λατινικά καθώς και δικές του πρωτότυπες ποιητικές εργασίες. Η αξία του αναγνωρίστηκε σύντομα μέσα στο γαλλικό ακαδημαϊκό κύκλο αλλά και στο ευρύτερο αναγνωστικό κοινό. Ταυτόχρονα ασχολήθηκε με την πολιτική μεταλλασσόμενος βαθμιαία από φιλομοναρχικό συντηρητικό σε ριζοσπάστη δημοκρατικό. Την τελευταία περίοδο της ζωής του γνώρισε τη λατρεία του γαλλικού έθνους, ταυτιζόμενος με την ίδια τη Γαλλία, όπως ο ίδιος έλεγε στο ποίημά του “Lettre a une femme” (Γράμμα σε μία γυναίκα): “Je ne sais plus mon nom, je m’appelle Patrie!” (Δε γνωρίζω πλέον το όνομά μου, ονομάζομαι Πατρίς). Προ πάντων, όμως, ως ο μεγαλύτερος Γάλλος συγγραφέας του άμεσου μετεπαναστατικού περιβάλλοντος, ήταν ο ποιητής του νέου κόσμου, ο προφητικός, παραισθησιακός φιλόσοφος και μυθοπλάστης μιας ριζικά νέας εποχής.

Λίγα λόγια για τον επιμελητή της διασκευής:

Ο Μιχάλης Μακρόπουλος γεννήθηκε το 1965 στην Αθήνα. Σπούδασε βιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έζησε εννιά χρόνια στη Θεσσαλονίκη. Εδώ και έντεκα χρόνια ζει με την οικογένειά του στη Λευκάδα και περνά μεγάλα διαστήματα στο Δελβινάκι Πωγωνίου στην Ήπειρο, όπου διαδραματίζονται κάποιες ιστορίες του. Τα τελευταία τέσσερα βιβλία του κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Κίχλη: Το δέντρο του Ιούδα (2014), Τσότσηγια & Ω᾽μ (2017), Μαύρο νερό (2019, Βραβείο Διηγήματος-Νουβέλας του περιοδικού Ο Αναγνώστης 2020), Η θάλασσα (2020). Έχει εκδώσει δώδεκα πεζογραφικά βιβλία για ενήλικες, το Οδοιπορικό στο Πωγώνι (Fagotto 2013) και έξι βιβλία για παιδιά. Διηγήματά του έχουν δημοσιευθεί σε διάφορα περιοδικά. Εργάζεται ως μεταφραστής λογοτεχνίας.

Βραβεία:

• Βραβείο Διηγήματος/Νουβέλας – Περιοδικό “www.oanagnostis.gr” 2020
• Κρατικό Βραβείο Διηγήματος – Νουβέλας 2020
• Βραβείο Ελληνικής Λογοτεχνικής Φράσης της Χρονιάς – Περιοδικό “Literature.gr” 2019
• Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου 2021

Λίγα λόγια για τον εικονογράφο:

Ο Βασίλης Κουτσογιάννης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1992 και σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Δούλεψε στο Παρίσι για ένα διάστημα, πάνω σε εικαστικές εφαρµογές της αρχιτεκτονικής, στον µουσειακό κυρίως χώρο. Η αγάπη του για το σχέδιο και τις γραφικές τέχνες τον oδήγησε το 2015 στον χώρο της εικονογράφησης και των εκδόσεων, µε το παιδικό βιβλίο να τον συναρπάζει ακόµα περισσότερο κι από όταν ήταν ο ίδιος παιδί. 

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επισκεφτείτε τον ιστότοπο του βιβλιοπωλείου.

Το άρθρο Οι άθλιοι εμφανίστηκε πρώτα στο Justlina blog.