Σκέφτομαι & Γράφω

Η μαμά κάνει μεταπτυχιακό

Ξεκινώντας τη δεύτερη χρονιά του μεταπτυχιακού μου θα ήθελα να μοιραστώ την εμπειρία μου.  Δεν είναι εύκολο να κάνει η μαμά μεταπτυχιακό. Γιατί η μαμά είναι μαμά και ο συνδυασμός πολλών ρόλων είναι δύσκολος. Θα προσπαθήσω όμως να δώσω κουράγιο σε όσες τολμήσουν να ξεκινήσουν ή σε όσες βρίσκονται στην ίδια μοίρα και συχνά τις πιάνει η μαύρη μελαγχολία για το πώς θα τα καταφέρουν.

Μετά από μια δύσκολη χρονιά που όμως τελείωσε με επιτυχία, μπορώ να γράψω πλέον αυτά που λειτούργησαν υπέρ στην οικογένεια μου.  Ίσως αποτελέσουν έναν έξτρα λόγο εκτός από αυτούς που έχουμε όλες στο μυαλό μας ξεκινώντας, να συνεχίσουμε και να ολοκληρώσουμε αυτό που αρχίσαμε.

Όταν αποφάσισα να κάνω το μεταπτυχιακό πέρυσι τον Οκτώβριο δεν πίστευα τη φρίκη που θα έτρωγα κατά καιρούς και τις δεύτερες, τρίτες σκέψεις που θα είχα. Η αποστολή της δήλωσης συμμετοχής ήταν μια τελείως αυθόρμητη κίνηση. Οδηγήθηκα από το απωθημένο του μεταπτυχιακού που δεν έκανα όταν έπρεπε και τώρα μου δινόταν ξανά η ευκαιρία. Παρόλα αυτά η πρώτη χρονιά τελείωσε και πέρα από τα δύσκολα υπήρχαν και ευχάριστα πράγματα που οφείλω να ομολογήσω και θα αναφερθώ σε αυτά που άλλαξαν μέσα στην οικογένεια. 

Έμαθαν να αυτοεξυπηρετούνται

  • «Πεινάω μαμά», λέγανε, αλλά μέχρι να σηκωθεί η μαμά που έπρεπε να τελειώσει αυτό που έγραφε ή διάβαζε, έπρεπε να βρουν έναν τρόπο να βάλουν να φάνε μόνοι τους και έτσι έκαναν. Ακόμη και αυτοί που δεν έφταναν τα ράφια του ψυγείου βρήκαν τρόπο και τα έφτασαν.
  • Το ντύσιμο τους έγινε δική τους υπόθεση, από την επιλογή των ρούχων μέχρι και την συνολική ένδυση αυτών.
  • Μάθανε να κάνουνε όλοι μπάνιο μόνοι τους και να το διασκεδάζουν από την 11χρονη, μέχρι τον πεντάχρονο. Στην περίπτωση του πεντάχρονου δεν στεκόμαστε στη λεπτομέρεια της έξτρα σαπουνάδας στο μαλλί. Το παραβλέπουμε και απλά το σκουπίζουμε, το ντύνουμε και το λέμε πόσο κούκλος και μοσχομυριστός είναι!!!

Έμαθαν να αλληλοβοηθούνται

Μάθανε να βοηθάνε ο ένας τον άλλον για να εξυπηρετούνται. Διψούσε ας πούμε ο Κωνσταντίνος ο οποίος δεν έφτανε στη βρύση. Φώναζε την Κατερίνα και του έβαζε νερό και όλα καλά!! Δεν σηκωνόταν πάντα φυσικά με την καλή της τη θέληση, αλλά το αποτέλεσμα μετράει τελικά.

Έμαθαν καινούργιες λέξεις

Εξοικειώθηκαν με τις λέξεις «εργασία», «μεταπτυχιακό», «καταληκτική ημερομηνία», «παρουσίαση», «άγχος», «διαβάζω», για μελλοντική χρήση.

Έμαθαν να συμπάσχουν

Έμαθαν να χαίρονται με τη χαρά του ενός και να λυπούνται με την στενοχώρια του. Η στιγμή που περίμεναν όλοι γύρω μου να στείλω την εργασία το τελευταίο λεπτό της προθεσμίας και ο πανηγυρισμός μετά, είναι από τις στιγμές που θα μείνουν. Κατάλαβαν λοιπόν όλοι ότι μέσα στην οικογένεια πρέπει να είμαστε “Όλοι για έναν και ένας για όλους!!!”

Η ουσία είναι μία ότι όλοι μικροί- μεγάλοι μαθαίνουν να προσαρμόζονται στις καταστάσεις και αυτό είναι το σωστό. Δεν είναι εύκολο και μέχρι να βρεθούν οι ισορροπίες στο σπίτι τα πράγματα μοιάζουν με καζάνι που βράζει. Τίποτα όμως δεν είναι ακατόρθωτο και όλοι γίνονται μέρος μιας προσπάθειας που τελικά τα οφέλη είναι πολλά και όχι μόνο τα προφανή!!!

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *