γράφει η Μπέτυ η αγωνίστρια

Για εμάς που ζούμε στη Θεσσαλονίκη, όταν φυσάει ο Βαρδάρης  φέρνει στο νου και σκέψεις ξεχασμένες……

Θυμάμαι την τελευταία φορά που έκανα ντουλάπες και ό,τι άλλο ανέβαλλα κατά καιρούς. Ήταν απόγευμα όταν ξεκίνησα και αργά το βράδυ όταν είπα να σταματήσω!!! Και αυτό όχι γιατί κουράστηκα απλά επειδή είχε περάσει η ώρα και πείνασα, δίψασα και γενικώς βαρέθηκα. Ήταν μία από αυτές τις φορές που η ενέργεια μου ξεχείλιζε. Θα μπορούσα άνετα να καθαρίσω και το τετράγωνο της γειτονιάς.

Τώρα θέλω να σκεφτείτε προσεκτικά και να μου απαντήσετε στην ερώτηση : Πότε μια γυναίκα έχει τόση ενέργεια;; Ας το πάρει το ποτάμι. Όταν είναι θυμωμένη, τσατισμένη και σπασμένη.

Είπε πολλά το στοματάκι του και άλλα πολλά σκέφτηκε και μάλλον θα μου τα κρατήσει για την επόμενη φορά. Σε κάποια είχε δίκιο, σε κάποια άδικο και η αλήθεια πάντα κάπου στη μέση. Και αφού φωνάξαμε, έκλαψα, νευρίασα και τέλος το κόψαμε χωρίς αποτέλεσμα ως συνήθως, άρχισα να ανοίγω ντουλάπες και να συμμαζεύω.

Ψέματα δεν θα πω. Όταν περνάνε τα χρόνια με έναν άνθρωπο, ακόμη και οι καυγάδες ενώ ξεκινάνε με ένταση, καταλήγουν υποτονικοί και σχεδόν πάντα χωρίς αποτέλεσμα. Λέει ο ένας λέει ο άλλος και στο τέλος συμφωνούμε ότι διαφωνούμε και συνεχίζουμε. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό γιατί στην τελική μόνο σε γενικές γραμμές μπορείς να συμφωνήσεις με τον άλλον. Ο τρόπος σκέψης διαφορετικός, τα ερεθίσματα στη ζωή του διαφορετικά, το μεγάλωμα διαφορετικό. Εεεεε πως θέλετε να συμφωνούμε ρε παιδιά;;; Μόνο σαν στάση ζωής, σαν φιλοσοφία και σαν κοινό μέλλον με κοινούς στόχους και επιδιώξεις, ειδικά όταν υπάρχουν παιδιά!!! Μόνο σε αυτό το κομμάτι μπορεί να βρούμε κώδικες επικοινωνίας. Κατά τα άλλα, λίγο ο ένας πίσω, λίγο ο άλλος μπας και επιβιώσουμε μαζί!!!

Το θετικό της περίστασης όμως είναι ότι πέταξα 3 σακούλες καλαμπαλίκι, άδειασα τις ντουλάπες από σαβούρα που την ξεφορτώθηκα και ένιωσα και 2 κιλά ελαφρύτερη από την ταλαιπώρια. Έγινε δουλειά όχι αστεία. Με τσάτισε ο άτιμος πολύ μάλλον αλλά μου έμεινε κάτι στο φινάλε, ένα καθαρό και συμμαζεμένο σπίτι και μια κούραση που με ανάγκασε να κοιμηθώ νωρίς (διόλου άσχημα).

Τελικά σε όλα μετράει η οπτική γωνία από την οποία θα δεις τα πράγματα!!!! Και εγώ έχω βρει μια καλή γωνία……

Επίσης όλα αυτά τα θυμήθηκα γιατί ήρθε ο καιρός να ξανακάνω ντουλάπες και δεν με πιάνει το μάτι να ξεκινήσω… let me think let me think…..κάτι μου ‘ρχεται στο νου!!!!