Μια από τις αγαπημένες μου στιγμές μέσα στην ημέρα είναι όταν μόνη μέσα στο αμάξι σε κάποια διαδρομή από ή προς το σπίτι, με τέρμα μουσική, οδηγώ και τραγουδώ. Συνήθως ψάχνω στο ράδιο να βρω το τραγούδι που θα μου εκτινάξει τη διάθεση!! Και όταν το βρίσκω….τραντάζεται το αμάξι από την ένταση!
Κάπως έτσι ξεκινάω το πρωί από το σπίτι και τώρα που είναι καλοκαίρι και έχουν κάποιοι σηκωθεί νωρίς νωρίς και απολαμβάνουν τον πρωινό τους καφέ στο μπαλκόνι με τη δροσούλα…μπορεί να σταυροκοπιούνται κιόλας στο πέρασμά μου (κάτι πήρε το μάτι μου σήμερα το πρωί).
I am so sorry αλλά είναι η ώρα μου! Από αυτό το πεντάλεπτο μπορεί να εξαρτάται η μέρα μη πω και η εβδομάδα μου αν είναι Δευτέρα!!

Μια φορά σε ένα φανάρι σταματημένη εγώ, ακούω μουσική στη διαπασών. Σταματάει δίπλα μου ένα μηχανάκι με έναν πιτσιρικά, μου χτυπάει το παράθυρο και μου λέει «ωραία μουσική». Ακόμη χαμογελάω όταν το θυμάμαι! Έπαιζε Μπάμπη Στόκα – Έμεινα εδώ…!! Μεταξύ μας δεν το λες και τραγούδι για διάθεση τρελή αλλά είναι αγαπημένο και ότι είναι αγαπημένο μόνο σε υψηλά ντεσιμπελ το απολαμβάνω!!

Από αλλού το ξεκινήσαμε και αλλού μας πήγε αλλά πρέπει να το πω…

Δόξα και τιμή στο νεαρό που τόλμησε να πει αυτό που νιώθει τη στιγμή που το νιώθει! Υπάρχει και αυτή η νεολαία και τη θέλουμε!