Ήρθε ο Σεπτέμβριος και μέσα σε όλα τα φοβερά που έχεις να κάνεις είναι και το μαλλί που πρώτον έχει γίνει χαίτη από πίσω, δεύτερον η ρίζα έφτασε στο μισό μήκος του μαλλιού και τρίτον το χρώμα πάει να γίνει από ξανθό-ψιλοπορτοκαλοκαφέ.  Παίρνεις τηλέφωνο μέσα Αυγούστου και σε κλείνει ραντεβού η αγαπημένη σου κομμώτρια 13 μέρες μετά. Άκουσον άκουσον…..όχι μία ούτε δύο αλλά 13 μέρες!!! Το καταπίνεις γιατί και τι άλλο να κάνεις. Γκλουκ και πάει κάτω και αυτό.

Λες θα περάσουν οι μέρες μωρέ. Από πέντε πόντους θα φτάσει η ρίζα στους 7 και από ψιλοχαίτη θα γίνεις κανονικό άλογο με χαίτη αλλά δεν πειράζει, αυτοί που σε αγαπάνε θα συνεχίσουν να σε αγαπάνε γιατί σε αγαπάνε για το χαρακτήρα σου και όχι για το μαλλί σου το άστα να πάνε.

2 Σεπτεμβρίου λέει 8:30 η ώρα το πρωί ραντεβού!!! Ένα Σάββατο σου μένει να κοιμηθείς και θα πας να το θυσιάσεις στο κομμωτήριο αλλά χαλάλι ρε παιδάκι μου, σκέφτεσαι. Καλό κορίτσι η Γιώτα (κομμώτρια), θα πάρεις και τον καφέ σου και πες ότι πήγες σε μια φίλη για καφέ από το ξημέρωμα.

Ήρθε η ώρα, η πιο μεγάλη ώρα που θα γίνεις άνθρωπος και εσύ επιτέλους. Θα κοιταχτείς στον καθρέφτη χωρίς να κάνεις πάλι την ίδια σκέψη «πώς είσαι έτσι μάνα μου;». Πας και δέκα λεπτά καθυστερημένη για να το παίξεις και λίγο ιστορία, ότι εντάξει μας έβαλες το χάραμα μην περιμένεις να υπακούμε και στις διαταγές σου ας πούμε.

Ξεκινάμε λοιπόν και σκέφτομαι ότι έχω ένα τρίωρο χαμένου χρόνου. Να σημειωθεί ότι δεν είχα και το τρελό κέφι με ανάδρομο λέει Ερμή πάνω από το κεφάλι μου. Όμως  ομολογώ, το κομμωτήριο μπορεί να αποτελέσει και ψυχοθεραπεία. Ρε παιδάκι μου συναντάς τόσο κόσμο και μπορεί να μην τον ξαναδείς ποτέ, αλλά σε εκείνη την ώρα του κομμωτηρίου έχεις μάθει την μισή ή όλη τη ζωή του. Και για μένα που ψοφάω για τέτοια είναι όντως και ψυχοθεραπεία.  Άστο σου λέω….συνιστώ κομμωτήριο όταν δεν έχουμε ψυχολογία!!! Πάντα θα υπάρχει ένας λόγος να πάμε.

Στο θέμα μας όμως. Κάνω ανταύγειες λοιπόν, ξανθές ή έτσι πιστεύω τουλάχιστον. Η γνωστή διαδικασία, αλουμινόχαρτο στο κεφάλι μια ώρα να γίνουν και μια ώρα να τα κρατήσω και λούσιμο και πασπάτεμα εκεί στο λούσιμο και σηκώνομαι και τρομάζω αλλά ως καλός άνθρωπος ρωτάω με φόβο και συστολή την αγαπημένη μου κομμώτρια «Γκρι είναι ε; Εγώ ξανθά ήθελα θαρρώ». Ένα θα πω. Τρόμαξα αλλά δεν το έδειξα. Σαν μάγισσα, σαν γριά ή κάτι ανάμεσα σε αυτά. Για να κλείσω το πώς ήμουν θα πω μόνο ότι η πεθερά μου μου είπε ότι της άρεσα έτσι και εκεί ανησύχησα πραγματικά χαχαχαχαχα.  Η αγαπημένη μου κομμώτρια ατάραχη μου απάντησε ότι μετά το πρώτο λούσιμο θα επανέλθω στα φυσιολογικά μου. Και αυτό που ενώ σε βλέπεις και τρομάζεις, την πιστεύεις και ησυχάζεις πως εξηγείται πια. Αν μιλάμε για τυφλή εμπιστοσύνη αυτός είναι ο ορισμός.

Πήρα λοιπόν το σκουπόξυλο μου και πέταξα ως μάγισσα κλο κλο μέχρι το σπίτι όπου τα παιδιά προσπαθούσαν να σκεφτούν με τι μοιάζω και η πεθερά όπως προείπα έλεγε ότι ναι μεν αλλά μου πάνε και έτσι τα μαλλιά λέμε…τι δεν καταλάβατε; Χαχαχα

Λούστηκα, επανήλθα, με λένε Λίνα και είμαι ξανθιά ευτυχώς !!!

Μέχρι την επόμενη ανταύγεια τα φιλιά μου στην κομμώτριά μου!!!