Σου έχω θέμα λέει και γελάει. Για πες, λέω εγώ.«Σαραντάρα Σάββατο απόγευμα στο σούπερ μάρκετ χωρίς λίστα.». Γελάω και της λέω: «αααα εγώ με λίστα είμαι μια χαρά».

Συμμαθήτρια, φίλη και αγαπημένη από αυτούς τους ανθρώπους που όσο καιρό και να έχεις να δεις είναι σαν να μην πέρασε λεπτό και χαίρεσαι πάντα το ίδιο!!! Ήταν λοιπόν στο δεύτερο όροφο του σούπερ μάρκετ σίγουρη ότι είχε να πάρει κάτι από εκεί αλλά δεν ήξερε τι. Ήταν σαστισμένη και απορημένη αν έπρεπε να γυρνάει τους διαδρόμους και να κοιτάει μήπως θυμηθεί και από την άλλη σκεφτόταν πόσο χαζή μπορεί να φαινόταν στα μάτια κάποιου που την έβλεπε να τριγυρίζει με άδειο καλάθι. Άρχισα να της λέω διάφορα είδη μήπως θυμηθεί τι ψάχνει, αλλά δεν έπεσα μέσα, ήθελε κάτι πιο εξειδικευμένο προφανώς. Η ερώτηση φυσικά ήταν : «Καλά γιατί δεν έγραψες αυτά που ήθελες;» για να πάρω την αφοπλιστική απάντηση «Μα τα έλεγα τόσο καλά σπίτι από έξω», κάτι σαν τη διαφήμιση με το σλόγκαν που άφησε εποχή «τυρί, ρύζι, γάλα, καμπά» μόνο που στην περίπτωση της φίλης τα πράγματα ήταν πιο δύσκολα αφού στο σούπερ έπαθε σεντόνι όπως θα έλεγαν οι ηθοποιοί και δεν θυμήθηκε ούτε ένα.

Και εκτός από την αμνησία να τη βασανίζει και η σκέψη κάθε νοικοκυράς Σάββατο απόγευμα « Αύριο τι μαγειρεύουμε??». Είπαμε λίγα φαγητά, λίγες ιδέες και τελικά η λύση ήρθε από τον από μηχανής Θεό είπε αλλά δεν διευκρινίσαμε ποιος ήταν μήπως τον χρειαστούμε και εμείς!!!

Αυτή χωρίς λίστα αγανακτεί και κατεβαίνει, εγώ με λίστα τελειώνω νομίζω και κατεβαίνω. Ξανασυναντιόμαστε κάτω και έχει στο καλάθι της αλεύρι, εγώ στη λίστα μου είχα γραμμένο και δεν πήρα και μόλις το βλέπω ανεβαίνω τρέχοντας να πάρω, να σώσω στο παραπέντε την τιμή μιας σαραντάρας με λίστα μεν που θα έφτανε πάλι σπίτι χωρίς ούτε τα απαραίτητα δε!!!

Και αναρωτιέμαι λοιπόν. Εγώ με λίστα και αυτή χωρίς. Ποια η διαφορά; Απλά δεν έψαχνα σαν τρελή στους διαδρόμους τι να θέλω, τι να θέλω!!! Κατά τα άλλα πάλι με τα μισά θα έφτανα γιατί την λίστα την έβγαζα και την ξαναέβαζα στην τσέπη. Μη με δουν ότι δεν θυμάμαι κιόλας. Μάλιστα μάλιστα…αφού δεν θυμάσαι μαντάμ ( η φωνή της λογικής) βγάλτην, κράτα την σαν πάπυρο να πάρεις ό,τι θέλεις και να τελειώνουμε!

Το συμπέρασμα λοιπόν είναι πρώτον ότι το σούπερ μάρκετ αποτελεί Σαββατιάτικη βόλτα για πολλές νοικοκυρές, τόπο συνάντησης για άλλες, τρόπο εξάσκησης μνήμης για άλλες, θέμα για άρθρο, η λίστα στο χέρι για κάποιες, κρυμμένη σε τσέπη για άλλες και τελικά όλα καταλήγουν σε ένα καλάθι με διάφορα απαραίτητα ή μη που όλο και κάτι θα τα κάνεις!!

Μια μικρή ιστορία από το Σάββατο το απόγευμα στο σούπερ  της γειτονιάς μου….