Αγαπημένες μου μανούλες,  σε εσάς ομιλώ που έχετε πάει τα παιδάκια σας στον παιδικό, νηπιαγωγείο άντε και τις πρώτες τάξεις του δημοτικού. Έχω να σας ενημερώσω ότι καλώς τις δεχτήκατε. Δεν θέλω να σας στενοχωρήσω ούτε και να σας αγχώσω απλά να σας γνωστοποιήσω το πρόβλημα αυτής της ηλικίας σε συνδυασμό με την εποχή. Από ψ αρχίζει, μικρό ζωύφιο που περπατάει στο κεφάλι και όταν το σκας κάνει τσακ. Εντάξει ας το πάρει το ποτάμι…Ψείρα!!!

Ως ένα από τα πιο ψειριάρικα παιδιά της γειτονιάς Προμηθέως με Γούναρη γωνία, έχω να πω ότι εκείνα τα χρόνια τα πέτρινα το θέμα ήταν δύσκολο αλλά κατά έναν περίεργο λόγο δεν ήταν ταμπού. Δηλαδή ξέραμε όλοι στη γειτονιά ότι το Λινάκι την κολλάει την μία ψειρούλα που θα έχει στο σχολείο και την κολλάει επίσης και η διπλανή της ονόματα δεν λέμε υπολήψεις δεν θίγουμε. Αλλά το Λινάκι πήγαινε σπίτι και έκανε γενική καθαριότητα στο κεφάλι. Ειδικό χτενάκι για χτένισμα και ξεψείριασμα, λευκή σκόνη (τι να πω Παναγία μου, τι μας έβαζαν άραγε;) και τουρμπανι στο κεφάλι για να πάθουν και ασφυξία. Το βράδυ ο ύπνος τυραννία από τη φαγούρα. Αλλά το πρωί κεφάλι καθαρό και ξανά χτένισμα για να φύγουν και τα αυγά γιατί οι ψείρες βρίσκουν χρόνο και ζευγαρώνουν και γεννάν και πολλαπλασιάζονται με ταχύτητα φωτός.

Εκτός όμως από την εμπειρία μου ως ψειριάρα της γειτονιάς, όταν έστειλα την κόρη μου στον παιδικό, την δεύτερη χρονιά μου λένε στο σχολείο ότι εμφανίστηκαν ψείρες και οφείλετε να ψάξετε το παιδί σας. Πάω σπίτι η κακομοίρα και αρχίζω το ψάξιμο, εκεί κοντά στο παράθυρο, με το φως να πέφτει πάνω. Τι το ‘θελα. Μνήμες μου ξύπνησαν από το παρελθόν. Ψείρες μικρές, μεγάλες παντού στο κεφάλι. Εγώ σοκαρισμένη και σαστισμένη. Τρέχω στο φαρμακείο και από το σοκ μου παίρνω τρία φάρμακα και ένα προληπτικό. (τώρα το γράφω και φαγουρίζομαι). Στην ιδέα ότι έχει ψείρες εγώ ζω τον πανικό μου. Η Κατερίνα μαλλί για δύο παιδιά και μακρύ πολύ. Ξεκινάω με το χτενάκι και κλαίει και σπαράζει διότι δεν κατεβαίνει και το μαλλί. Βάζω την πρώτη θεραπεία, λοσιόν και μετά από κάποια ώρα μπάνιο, μετά χτενάκι πάλι και αυτό για κάποιες μέρες. Πάει σχολείο ξαναγυρνάει με ψείρες. Εμείς ξανά το ίδιο, πάει καθαρή γυρίζει με ψείρες. Παραπήγε το κακό, την κουρεύω αρκετά για να ελαφρύνει και το μαλλί και να μην πονάει τόσο. Παρόλα αυτά ενώ καθάριζε το παιδί όταν πήγαινε γύριζε με ψείρες. Περιττό να πω ότι εγώ είχα βάψει 2 φορές το μαλλί μου γιατί λένε ότι δεν αντέχει η ψείρα τη βαφή, ότι κάθε φορά έπλενα σεντόνια, κουβέρτες και όπου αλλού ακουμπούσε το παιδί στην ιδέα και μόνο.

Σας λέω λοιπόν ότι οι ψείρες δεν είναι ταμπού. Είναι κάτι που φεύγει πολύ γρήγορα αρκεί να γίνει σωστά η θεραπεία που θα επιλέξετε. Θέλει καλή συνεργασία των γονιών του σχολείου ώστε να φύγουν μια ώρα γρηγορότερα. Αν δείτε στο κεφάλι του παιδιού σας κάτι το λέτε στη δασκάλα και αν σας πει η δασκάλα ότι κυκλοφορούν ψείρες ψάχνετε το παιδί σας. Τόσο απλό. Αν πάτε στο φαρμακείο της γειτονιάς σας θα δείτε ότι έχει πολλά σαμπουάν και σπρέυ. Θα επιλέξετε το πιο ανώδυνο για το κεφάλι του παιδιού και θα πάνε όλα καλά πιστέψτε με. Οι περιοχές που συναθροίζονται οι ψείρες είναι πίσω από το αυτί και στο κάτω μέρος του κεφαλιού. Εκεί μπορείτε να βάζετε και προληπτικά κάτι ωραίες λοσιόν που κυκλοφορούν. Διατριβή κάναμε λέμε!!!! Άντε και άρχισα να φαγουρίζομαι πάλι !!!