Τώρα που είναι Χριστούγεννα και πλησιάζει και το τέλος της χρονιάς να ζητήσεις συγγνώμη από τους ανθρώπους που στενοχώρησες και πλήγωσες (είναι και αυτά τα συναισθηματικά που μας βγαίνουν τέτοιες μέρες)….Μμμμμ μάλιστα. Για την υπόλοιπη χρονιά δε βαριέσαι, καλό φινάλε να κάνεις, να έχεις ήσυχη συνείδηση βρε αδερφέ.  Ευχαριστώ δεν θα πάρω ούτε θα δώσω.

Τι είναι η συγγνώμη ή συγνώμη;

Η συγγνώμη (με τα δυο γγ, όπως μάθει κανείς) είναι η λέξη που χρησιμοποιούμε για να δηλώσουμε μετάνοια κατά τα λεξικά. Υπάρχει η συγγνώμη που λέμε ψωμοτύρι και αυτή που εννοούμε ειλικρινά. Πως τις ξεχωρίζουμε δεν ξέρω. Υποθέτω ότι τα μάτια που λένε πάντα την αλήθεια ( ή τουλάχιστον τις περισσότερες φορές), μας δίνουν την επιβεβαίωση της αληθινής συγγνώμης.

Η πρώτη συνήθως ακολουθείται και από ένα κατεβατό από δικαιολογίες που κατά βάση ρίχνουν την ευθύνη σε τρίτους . Δηλαδή σου ζητάω συγγνώμη γιατί αυτό είναι το σωστό να πράξω και εγώ ξέρω το σωστό, αλλά να ξέρεις δεν έφταιγα εγώ  (γιατί ποτέ δεν φταίω εγώ, φταίει η κακή μου τύχη, ο γιαλός που ήταν στραβός και πολλά άλλα, αλλά όχι εγώ που σου έσκισα την ψυχή, που σου τσάκισα την προσωπικότητα, που σε μείωσα, που σε έβλαψα, που σε στενοχώρησα).  Συγνώμη, να τελειώνουμε γιατί έχω και κάτι δουλειές.

Η δεύτερη είναι μια απλή συγγνώμη χωρίς φτασίδια και δικαιολογίες. Συγγνώμη τελεία και παύλα. Συγγνώμη σκέτη. Συγγνώμη , τόσο απλά, τόσο ταπεινά.  Μια λέξη πλήρης από μόνη της αν βγαίνει από την ψυχή. Μια λέξη που περικλείει την κατανόηση του σφάλματος, την παραδοχή και την συγχώρεση-μετάνοια. Και για μία ακόμη φορά καταλήγουμε εύκολα στο συμπέρασμα ότι τα απλά είναι τα ωραία.  Τα απλά είναι αυτά που γράφουν στην καρδιά.

Υπάρχουν αυτοί που την λένε εύκολα, αυτοί που δυσκολεύονται να την προφέρουν, αυτοί που δεν την είπαν ποτέ αλλά την έδειξαν και αυτοί που δεν την είπαν ποτέ και ούτε την εννόησαν με κάποιον τρόπο.  Υπάρχει για όλες τις περιπτώσεις μια εξήγηση πάντα (παιδική ηλικία, βιώματα κλπ) και μεγαλώνοντας  δικαιολόγησα  πολλά που κάποτε μου φαίνονταν αδιανόητα και από την άλλη αρνούμαι να ανεχτώ πια  πολλά που κάποτε τα περνούσα στο ντούκου.  Έτσι λοιπόν κάποτε θεωρούσα ότι είναι σημαντικό να μπορείς να πεις συγγνώμη. Τώρα πιστεύω ότι πιο σημαντικό είναι όταν την πεις να ξέρεις για ποιο λόγο τη λες και να την εννοείς.  Και έτσι πολλές συγγνώμες τις προσπέρασα σαν να μην τις άκουσα ποτέ, άλλες που δεν ειπώθηκαν καν τις εκτίμησα και στην καρδιά έμειναν εκείνεις οι σκέτες οι συγγνώμες με τα μάτια που είπαν όλα τα υπόλοιπα!!!

ΥΓ1.  Μην αρχίσετε να ζητάτε συγγνώμη από εδώ και από εκεί τώρα, αφήστε και τίποτα για τη νέα χρονιά!!!

ΥΓ2. Κάθε κείμενο για τη συγγνώμη που σέβεται τους αναγνώστες του οφείλει να γράψει και το «Από τότε που βγήκε η συγγνώμη χάθηκε το φιλότιμο»

ΥΓ3. Για το sorry ούτε λόγος έτσι; Χειρότερο και από ψωμοτύρι. Λέξη που χρησιμοποιούμε στην καθομιλουμένη για λάθη και παραλείψεις της καθημερινότητας.