Κάθε φορά που περνούσαμε μπροστά από το Δημοτικό της γειτονιάς μας αναρωτιόταν πότε επιτέλους θα πάει και αυτός στο «μεγάλο σχολείο».  Ήρθε λοιπόν η ώρα, μεγάλωσε ο Γιάννης και φέτος πάει στην πρώτη Δημοτικού. Ξεκινάει το μαγικό ταξίδι της γνώσης και όλα όσα μπορεί να ανακαλύψει μέσα σε αυτό!!! Περιμένω με μεγάλη χαρά και ανυπομονησία τη στιγμή που θα δω το Γιαννάκο να σέρνει την τσάντα που είναι πιο μεγάλη από το μπόι του.

Όλοι λένε ότι όταν αρχίζει να πηγαίνει το παιδί δημοτικό, τα χρόνια σου φαίνονται να περνάνε πιο γρήγορα. Και όντως έτσι είναι αν κρίνω από την μεγάλη που φέτος τελειώνει το δημοτικό.

Ξέρω ότι όλες οι μανούλες που στέλνουν το πρώτο τους παιδί στο Δημοτικό είναι αγχωμένες για τόσα πράγματα που δυστυχώς δεν μπορούν να χαρούν τη στιγμή που το παιδί τους αρχίζει μόνο του το κολύμπι στα ανοιχτά. Θα μου πεις και αυτό γιατί να είναι μια χαρούμενη στιγμή. Είναι, γιατί αυτή είναι η φυσική πορεία, μεγαλώνει και εσύ είσαι από τις τυχερές μανούλες που είσαι εκεί και το βλέπει και αυτό είναι χαρά.

Τα άγχη πολλά και οι σκέψεις τρελές (πώς θα ξυπνάει, πώς θα πηγαίνει μόνο του τουαλέτα, θα τρώει, θα κάνει φίλους, θα προσέχει στην τάξη)  και τόσα άλλα που φτάνουν στα όρια της υστερίας καμιά φορά. Όμως όλα δικαιολογούνται στην αρχή και μετά το πράγμα πάει μόνο του…..Για τα παιδιά ο πρώτος μήνας είναι δύσκολος γιατί πρέπει να μάθουν να κάθονται σε μια καρέκλα για ώρες χωρίς να μιλάνε, χωρίς να κατουριούνται συνέχεια, χωρίς να χαζολογούν, χωρίς να παίζουν με κάτι κλπ. Ο δεύτερος γιατί θα μάθουν να διαβάζουν και να γράφουν και κάπως έτσι θα κυλήσει η πρώτη χρονιά αρκεί τα παιδάκια μας να είναι καλά, να περνάνε καλά στο σχολείο, να τα βλέπουμε να πηγαίνουν και να γυρνάνε χαρούμενα. Κουρασμένα μεν, χαρούμενα δε!!!

Από την μικρή μου εμπειρία σας λέω ότι δεν είναι τόσο δύσκολα τα πράγματα όσο φαίνονται. Επίσης ότι τα παιδιά μας θα μας εκπλήξουν ευχάριστα πολλές φορές μέσα στη χρονιά. Και κάποιες δυσάρεστες εκπλήξεις δεκτές και συνιστάται ψυχραιμία.

Καλή αρχή καλά μου πρωτάκια και εσείς μανούλες αυτών…….εντάξει δεν είπα όλη την αλήθεια…..σιγά σιγά θα τα λέω να μην σας πάρει από κάτω από την παραμονή!!

Υ.Γ Την ώρα που γράφω όλα αυτά ανοίγει η πόρτα με φωνές τσιριχτές και μπαίνει ο Γιάννης κλαίγοντας γιατί μόλις χτύπησαν τα κεφάλια τους με τον Κωνσταντίνο. Πάγο, βούτυρο και τα σχετικά μπας και γλιτώσει και έρθει κύριος αύριο στον αγιασμό. Αν με ρωτάτε, τον βλέπω να έρχεται με μελανιά!!! Καλή αρχή είπαμε;;;;