Όλοι θέλουμε να βγαίνουμε την βολτίτσα μας να λέμε τα πράγματα όπως είναι….αλλά να πούμε επίσης ότι ενώ η θέληση υπάρχει ταυτόχρονα σε τριγυρίζει και αυτή η βαρεμάρα από το τρέξιμο όλης της ημέρας και εκείνη ή μια ώρα της προετοιμασίας προτού βγεις σου φαίνεται βουνό.

 Ανοησίες!

Μόλις πατήσεις το πόδι εκτός σπιτιού όλα αλλάζουν, η διάθεση, τα κέφια, η οπτική….Περνάει να σε πάρει η κολλητή με το αυτοκίνητο και μέχρι να φτάσετε στον προορισμό σας έχετε πει τόσα πολλά και γελάτε ήδη που έχετε ξεχάσει γιατί άραγε πριν από λίγη ώρα ήσασταν τόοοοοοοοσο κουρασμένη και ολίγον κακόκεφη.

Θα σας πω γιατί, γιατί πολύ απλά δεν ήσασταν, βάζετε τον εαυτό σας στην διαδικασία να πιστέψει ότι ήταν από βαρεμάρα….και τελικά βλέπεις ότι πηγαίνεις να πιεις το ποτάκι σου και δεν έχει μέρος να σταθείς και κάθε φορά κάνεις την ίδια διαπίστωση «Τελικά βγαίνει ο κόσμος ε??» Ε ναι βγαίνει!!!.

Και μετά ξεκινάνε τα ωραία, κουβεντολόι, κουτσομπολιά, γέλια, γνωστοί να έρχονται στο τραπέζι σου κι εσύ να πηγαίνεις στο δικό τους, όλοι μια ωραία παρέα και ατμόσφαιρα. Τα  καλά των μικρών πόλεων!!!

Μην βαριέστε και κάθεστε στο σπίτι, βγείτε, δείτε φίλους, διασκεδάστε, είναι καλοκαίρι και η ζωή είναι ωραία! Στο επανιδείν…….