Υπάρχει πάντως μια κατηγορία γυναικών που ρε παιδάκι μου πραγματικά να τον δέσουν με σχοινί τον άντρα τους γύρω τους δεν θα τους φτάσει. Και εξηγώ για να μην παρεξηγηθώ.

Ο άντρας μας ή ο δεσμός μας υπήρξε και πριν από εμάς θα υπάρξει προφανώς και μετά από εμάς (αν δεν τον βρουν σε κανένα χαντάκι δήθεν τάχαμου ατύχημα). Δηλαδή θέλω να πω ότι όλοι πριν δεσμευτούμε ενώπιον Θεού και ανθρώπων είχαμε μια ζωή με φίλους, εξόδους, χαβαλέ. Οι γυναίκες είναι αυτές όμως συνήθως που διεκδικούν το έτερον ήμισυ κατά αποκλειστικότητα. Δηλαδή ό, τι ήξερες ξέχνα το, από εδώ και μπρος μόνο ζευγάρια έξω και οι φίλοι στα τηλέφωνα. Είναι αυτές που τη φορά που θα βγει ο άντρας έξω είναι ικανές να τον τηλεφωνήσουν 100 φορές για ό,τι θυμηθούνε μέχρι το ξημέρωμα.

Στην αρχή που κολλάει ο τόπος από τα σιρόπια όλα φαίνονται εύκολα, ακόμη και η στέρηση της ελευθερίας. Την πρώτη φορά που θα νιώσεις ότι πνίγεσαι καλέ μου άνθρωπε και θα αποζητάς απεγνωσμένα ένα καφέ με ένα φίλο θα καταλάβεις πόσο σκλαβιά είναι αυτό. Εκεί θα προσπαθήσεις να κάνεις την επανάστασή σου αλλά μάταια γιατί ως γνωστόν το γυναικείο μυαλό θα βρεί πολλά να σε απειλήσει!!! (δεν είναι πάντα κακό αυτό αλλά στην προκειμένη περίπτωση είμαι μαζί σου)

Η δική μου η ένσταση σε αυτή την κατάσταση είναι απλά πέρα από το πόσο να αντέξεις μια τέτοια ζωή, αλλά και πες ότι την αντέχεις για χίλιους δυο λόγους, εσύ ως γυναίκα δεν έχεις φίλες, φίλους, την ανάγκη να συναναστραφείς με κόσμο, να περάσεις χαλαρά πέρα από το ζευγάρι σου (άντρα, γκόμενο, δεσμό);

Βέβαια επειδή ο ελεύθερος χρόνος μιας γυναίκας μέσα σε ένα πολύ απαιτητικό καθημερινό πρόγραμμα ειδικά όταν υπάρχουν και παιδιά είναι πολύ περιορισμένος, εμπεριέχεται και λίγο το στοιχείο της ζήλειας σε όλη αυτή την κατάσταση. Δηλαδή εσύ μπορείς να βγεις και εγώ όχι, κάτσε και εσύ εδώ μαζί μου να το περνάμε παρέα! (εγωισμός φουλ αλλά έχει περάσει από το μυαλό όλων των γυναικών) 

Μη θεωρείς ότι από τη στιγμή που δεσμεύεσαι με έναν άνθρωπο παύει αυτός και εσύ να έχετε την ανάγκη των φίλων; Γιατί ας μη γελιόμαστε όσο καλά και να περνάμε με το ταίρι μας, οι βλακείες που μπορούν να ειπωθούν στις φιλικές παρέες είναι ανεπανάληπτες και οι στιγμές μοναδικές. Γεμίζεις τις μπαταρίες σου και γυρίζεις σπίτι άλλος άνθρωπος!!

Και αυτό είναι ανάγκη όλων των ανθρώπων, οι λίγες στιγμές ξενοιασιάς!

Αν το σκεφτούμε πονηρά είναι προς όφελός μας και αυτό αλλά ας μην τους το πούμε!