Φοβάμαι μη χάσω τους ανθρώπους που αγαπώ, φοβάμαι μη με χάσουν αυτοί που με αγαπούν, φοβάμαι μήπως δεν προλάβω να πω αυτά που θέλω να πω, φοβάμαι μήπως δεν προλάβω να κάνω αυτά που θέλω, φοβάμαι μη με δουν τα παιδιά μου να αρρωσταίνω, φοβάμαι μήπως δεν προλάβω να δω τα παιδιά μου να μεγαλώνουν και να χαράζουν το δικό τους δρόμο, φοβάμαι μη χάσω τις φίλες μου, φοβάμαι μη με χάσουν οι φίλες μου, φοβάμαι μήπως στενοχώρησα κάποιον χωρίς να το θέλω και δεν προλάβω να του πω ότι έκανα λάθος, φοβάμαι μήπως πλήγωσα κάποιον και δεν επανορθώσω.

Τελικά φοβάμαι για πολλά!!! Τις περισσότερες μέρες του χρόνου δεν το σκέφτομαι. Έρχονται πάντα όμως κάποιες μέρες να μου θυμίσουν πόσο πολύ φοβάμαι και πόσες εκκρεμότητες έχω ανοιχτές. Αυτά που περνάνε από το χέρι μου είναι αυτά που θέλω να πω και δεν βρίσκω ποτέ τον κατάλληλο χρόνο γιατί είμαι πάντα πολύ βιαστική, γιατί όλοι μας είμαστε πολύ βιαστικοί και δεν έχουμε χρόνο να πούμε σε αυτούς που θέλουμε ότι τους αγαπάμε, ότι μας λείπουν, ότι τους σκεφτόμαστε, ότι τους ευχαριστούμε για αυτά που κάνουν ή που κάνανε, ότι λυπούμαστε ή ότι μετανιώσαμε για κάτι που έγινε.

Σ’ αγαπώ, μου λείπεις, σε θέλω, συγνώμη, σε λατρεύω, σε ποθώ, σε γουστάρω, με τρελαίνεις, λυπάμαι, μετανιώνω………

Πίσω από κάθε σ’αγαπώ υπάρχει ένα «και εγώ», πίσω από κάθε «μου λείπεις» υπάρχει ένα «κι εμένα», πίσω από ένα «συγνώμη» υπάρχει ένα «δεκτή».

Πείτε τα εκεί που θέλετε, κάποιοι τα περιμένουν και ας κάνουν πως δεν τους νοιάζει!!!

Δεν έχουμε χρόνο …….γιατί απλά δεν ξέρουμε πόσο χρόνο έχουμε!!!