Εγώ δεν βάζω ξυπνητήρι, ξυπνάω από μόνη μου, λένε κάποιοι και εσύ κοιτάς σαν μπούφος και απορείς!!  Δηλαδή αυτό που ο οργανισμός συνηθίζει να ξυπνάει κάποια ώρα μετά από χρόνια με ξεπερνάει!! Μόνο ο δικός μου αντιστέκεται σε αυτό? 12 χρόνια ξυπνάω την ίδια ώρα και αν δεν χτυπήσει ξυπνητήρι δεν κουνιέται φύλλο στο σπίτι!!

Βέβαια να πω (για να εξηγηθεί και ψυχολογικά η κατάστασή μου)  όταν ήμουν μικρή και ερχόταν η ώρα του ύπνου πήγαινα στη γιαγιά μου και της έλεγα «Γιαγιά εγώ πάω στον παράδεισο τώρα». Δηλαδή φαντάσου σε τι υψηλή ευχαρίστηση είχα αναγάγει τον ύπνο που πίστευα ότι μεταφέρομαι αλλού όταν κοιμάμαι!!!

Η πρώτη μου δουλειά στη Θεσσαλονίκη ήταν σε ένα φροντιστήριο πληροφορικής. Ιδανικό ωράριο. Μετά το μεσημέρι ξεκινούσαμε!!! Ιδανικό όχι φυσικά για μάνα αλλά για κοριτσάκι λεύτερο και υπναρού όπως ήμουν τότε…….τέλειο!!!

Και έρχεται η τιμωρία …γιατί  όταν κάνεις σχέδια ο Θεός ως γνωστόν γελάει. Έλεγα λοιπόν εγώ στην προσευχή μου: Θεέ  μου καλέ εσύ που βλέπεις από πάνω την ταλαιπώρια μου, στείλε μου μια δουλειά που να ξεκινάει στις 9 είναι καλά!!! Προφανώς ο Θεός άκουσε μόνο το στείλε μου μια δουλειά, την υποσημείωση την προσπέρασε. Και έτσι το βασανιστήριο το πρωινό που δεν έχει τελειωμό συνεχίζεται…..Βάλε και παιδιά, σκυλιά, γατιά ….πάει ο ύπνος, ο δικός μου παράδεισος!!!

Και πετυχαίνω ένα επεισόδιο στο Greys Anatomy όπου η Μέρεντιθ αντί να πάει στον άντρα της που ήταν σε άλλη πόλη και πίστευε ότι την κεράτωνε (γυναικείο ένστικτο αλάθητο), είπε σε όλους ότι θα πάει εκεί και για λόγους που δεν θα αναλύσουμε τώρα πήγε σε ένα ξενοδοχείο μόνη της για ένα Σαββατοκύριακο. Το απόλυτο όνειρο!!! Την είδα και ήθελα να σπάσω την τηλεόραση!!! Κοιμόταν, ξυπνούσε, έτρωγε, χοροπηδούσε λίγο στο κρεβάτι για να κουραστεί και να ξανακοιμηθεί…..ύπνος μέχρι να πονέσουν τα κόκκαλα λέμε και κλαίμε!!!

Αν ποτέ σκεφτείτε να μου κάνετε δώρο…ένα ΣΚ ύπνο παρακαλώ αφού δουλειά δεν μπορώ να αλλάξω πια!!!