Πριν κάποια χρόνια δεν θα αποτελούσε ούτε καν υποψία θέματος στις γυναικοπαρέες μας σε αντίθεση με τα τελευταία χρόνια που έχουμε κάνει διατριβή. Φυσικά αναφέρομαι στο botox αλλά και γενικότερα σε όλες τις μορφές αναστήλωσης της γυναικείας φιλαρέσκειας. Έχω να πω δε, ότι έχω φτάσει στο σημείο να κοιτάω τις γυναίκες στο μέτωπο και έτσι και είναι γυαλιστερό να σκέφτομαι ότι είναι μποτοξαρισμένο στάνταρ χωρίς αυτό βεβαίως βεβαίως να είναι μεμπτό.

Το πρόβλημα στην περίπτωση του botox και των υπολοίπων επεμβάσεων στο πρόσωπο, είναι ότι χάνεται το μέτρο συχνά και γινόμαστε σαν κούρκες, γυαλίζουμε σαν πήλινες κούκλες, τα φρύδια μας φτάνουν μέτωπο και τα χείλη γίνονται τόσο juicy που η Kim (Κardasian) ωχριά!

Κατανοώ πλήρως την ανάγκη και την έχω νιώσει και εγώ πολλάκις τα τελευταία χρόνια διότι δεν μπορώ να συμμεριστώ τις μπούρδες, που ακούμε και πολλές φορές λέμε κιόλας, ότι οι ρυτίδες μας δείχνουν τα χρόνια που περνούν και είναι οι εμπειρίες μας, τα γέλια μας και γενικότερα τα σημάδια της ζωής μας. Δεκτό σα γενική θεώρηση σε μια φιλοσοφική συζήτηση αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν είναι ωραίο να βλέπεις το πρόσωπό σου να αφυδατώνεται, να έχει γραμμές έντονες, να χάνει τέλος πάντων τη φρεσκάδα του.

Είναι άλλο το να παραδέχεσαι και να συνειδητοποιείς ότι η φθορά είναι φθορά και αν θέλεις παρεμβαίνεις και αν θέλεις την αφήνεις και όπου πάει, και άλλο πράγμα να λέμε αμπελοφιλοσοφίες προκειμένου να πείσουμε πρώτα από όλα τον εαυτό μας και στη συνέχεια τους γύρω μας ότι μας αρέσει αυτό που βλέπουμε. Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας είναι προτιμότερο να βροντοφωνάξουμε όλες μαζί ότι μας χαλάει λίγο έως πολύ το ότι γερνάει το πρόσωπό μας, αλλά αυτή είναι η φυσική εξέλιξη του ανθρώπου. Μετά το πρώτο στάδιο της αποδοχής, περνάμε στο δεύτερο που επιλέγουμε να πορευτούμε είτε χωρίς επεμβάσεις, είτε με μικροεπεμβάσεις είτε και με ολική μεταμόρφωση. Διαλέγεις και παίρνεις. Οι επιλογές πλέον άπειρες και χωρίς τα φοβερά κόστη που ακούγαμε παλιότερα.

Θα πρότεινα απλά επειδή από μια ηλικία και μετά θα μοιάζουμε όλες (και δεν με βγάζω από έξω γιατί ναι μεν προς το παρόν είμαι στο στάδιο των συζητήσεων αλλά δεν θα αργήσει και η ώρα μου) για όσα χρόνια μπορούμε να διαφοροποιηθούμε ας κρατήσουμε ένα μέτρο ρε κορίτσια. Όχι ένα μέτρο απόσταση μεταξύ μας, ένα μέτρο σε αυτά που κάνουμε και σε αυτά που βάζουμε στο πρόσωπό μας. Οι υπερβολές δεν είναι αναγκαίες και δεν είναι και ποτέ ωραίες. Επίσης θα πρότεινα αυτά τα «δεν έχω κάνει προς το παρόν», «το σκέφτομαι αλλά φοβάμαι» και άλλα τέτοια, ενώ το πρόσωπο είναι σιδερωμένο να λείπουν γιατί μεταξύ μας γιατί πρώτον είμαστε όλες υποψιασμένες πια και δεύτερον … μεταξύ κατεργαρέων ειλικρίνεια!

Τέλος νομίζω ότι τόσες φορές που το έχω συζητήσει είναι σαν να το έχω κάνει. Κάτσε να με δω λίγο στο καθρεφτάκι μου……Μπα το πόδι του ελέφαντα ακόμη δίπλα στο μάτι μου είναι. Φτου.