Περισσότερα έχεις να κερδίσεις λέγοντας «όχι» παρά «ναι», μου έλεγε πάντα ο παππούς μου. Δυστυχώς δεν ακολούθησα τη συμβουλή του και τα αποτελέσματα ήταν καταστροφικά! Σήμερα λοιπόν αποφάσισα πως θα λέω περισσότερα «όχι» παρά «ναι»!!
Έχω καταντήσει να είμαι η εύκολη λύση για παρέα και παρηγοριά σε όλους τους φίλους και συγγενείς μου! Για να μη δυσανασχετήσω κανέναν κατέληξα μονίμως κουρασμένη, να τρέχω πίσω τους, χωρίς καμία απολύτως υποχρέωση. Θα μου πεις υποχρέωση είναι να βοηθάς ? Όχι φυσικά! Αλλά φρένο χρειάζεται να βάζουμε σε όλες μας τις σχέσεις. Αλλιώς οι άλλοι γίνονται απαιτητικοί κι άντε μετά να τους συμμαζέψεις!
Έτσι λοιπόν όπως μαθαίνουμε στα παιδιά μας να λένε όχι σε κάτι που δε θέλουν και να μη παρασύρονται από φίλους, το ίδιο οφείλουμε να ακολουθούμε κι εμείς. Το να λες «όχι» δε σε καθιστά κακιά ούτε θα κάνεις τους άλλους να σε μισήσουν. Μα ακόμη κι αν συμβεί κάτι τέτοιο σε κάνει να σκεφτείς με τι ποιότητας ανθρώπους είχες μπλέξει.
Το χειρότερο όλων βέβαια είναι άλλο. Στην προσπάθεια σου να προλάβεις όσα «ναι» έχεις πει, δεν έχεις χρόνο να ικανοποιήσεις τις δικές σου ανάγκες ή της οικογένειας σου με αποτέλεσμα να έχεις νεύρα που ξεσπούν –ως συνήθως- σ αυτούς που δε φταίνε σε τίποτα. Μετά αντιλαμβάνεσαι το λάθος σου, έχεις ενοχές , στεναχωριέσαι και χαλάς τη διάθεσή σου προσπαθώντας να αποκαταστήσεις τις σχέσεις σου μαζί τους…και ο φαύλος κύκλος εξακολουθεί να σε κυνηγά ..
Τώρα που το ξανασκέφτομαι δεν είναι τόσο τραγικό να λες όχι. Στα παιδιά μας λέμε καθημερινά και παραπάνω από ένα ..ας τ’ ακούσει και κανένας μεγάλος !!
Αγάπη μόνο , που λέμε και στην παρέα μας!